Dobro došli u Šahre Kord

Dobro došli u Šahre Kord

Provincija Čahar mahal i Bahtijari se odlikuje velikim vodenim bogastvom, plodnim zemljištem, ugodnom klimom i gustim hrastovim šumama, što je čini turistički izuzetno atraktivnom.

Među prve asocijacije turističkih centara Irana ubrajaju se gradovi poput Isfahana, Širaza, Mašhada, Jazda ili Kermana. Ali, na samo 110 kilometara razdaljine od Isfahana, nalazi se jedan drugi turistički centar koji svojim potencijalima ne zaostaje sa prethodno navedenim gradovima. Po ubjeđenju mnogih turista, pokrajina Čahar Mahal i Bahtijari, poznatija kao ,,Krov Irana“ predstavlja pravi turistički biser. Ova pokrajina površine blizu 16 hiljada kvadratnih kilometara sa sjevera i istoka se graniči sa pokrajinom Isfahan, sa zapada i juga sa pokrajinama Huzestan, Kohgiluje i Bujar Ahmad, a sa sjeverozapada sa pokrajinom Lorestan. Prema posljednoj državnoj podjeli, pokrajina Čahar Mahal i Bahtijari uključuje 7 regiona sa populacijom od 850 hiljada stanovnika. Njen centar je grad Kord, koji sa svojih 2.026 metara nadmorske visine važi za grad na najvišoj tački u Iranu.

Ovaj dio Irana poznat je po prelijepim planinskim pejzažima, a najviša tačka provincije je planinski vrh Zard kuh sa svojih 4.548 metara visine, koji je neprekidno prekriven snijegom. Sa visokih planina spuštaju se brojni potočići i riječice koji formiraju u nižim prijedelima neke od najvećih rijeka Irana poput rijeke Zajande i Karun. Godišnje se blizu 11 milijardi kubnih metara vode  sliva sa ovih planina u velike rijeke pokrajina Isfahan i Huzestan. Pokrajina Čahar Mahal i Bahtijari zbog svojih topografskih specifičnosti posjeduje veoma različite klimatske uslove u različitim oblastima svoje teritorije. Neke dijelove ove pokrajine odlikuje hlada i vlažna klima sa veoma hladnim zimama, dok neki drugi dijelovi imaju poluvlažnu klimu sa umijerenim zimama. Velike temperatutrne razlike među različitim dijelovima ove pokrajine stvorile su uslove za veoma raznoliku i čudnovatu prirodu ovog regiona. Ljeti, suv i topao vazduh juga Irana njegove stanovnike prosto primorava da potraže osveženje u prijatnoj prirodi pokrajine Čahar Mahal i Bahtijari. Velike količine sniježnih padavina ove provincije čine je izuzetno pogodnom za sve vrste zimskih sportova. Snijeg se dugo zadržava na ovom područiju, tako da su uslovi za zimske sportove prisutni čak i u proljećnim i dijelom u ljetnim mjesecima. Količina padavina ovog regiona zavisi od mediteranskih struja koje u toku 8 mjeseci u godini utiču na klimatske uslove ove pokrajine. Ove padavine početkom jeseni počinju u vidu kiše da bi se, potom, u zimskim mjesecima preobrazile u snijeg. Velike količine snijega otežavaju život stanovnicima planinskog područija, koji su zbog otežane prohodnosti terena primorani da se kreću uz pomoć skija, te je tako skijanje postalo sastavni dio njihovog načina življenja.

S obzirom na veliku količinu vode pokrajine Čahar Mahal i Bahtijari ne iznađuje njeno bogatstvo faune, u kojem se posebno ističu guste hrastove šume. Ova pokrajina je izuzetno bogata i biljnim vrstama, od kojih mnoge posjeduju lijekovita ili industrijska svojstva. Od davnina, autohtono stanovništvo ove oblasti koristilo je razne trave i biljke za liječenje najrazličitijih bolesti. Veoma raznovrsno prirodno okruženje ove pokrajine takođe je uslovilo pojavu brojnih životinjskih vrsta, od kojih se posebno ističu divlji ovan i ovca, ris, medvjed i divlja svinja.

(dvorac Šams Abad)

U ovoj prisutni su prisutna i historijska svjedočanstva iz davnih vremena. Arheolozi smatraju ovu oblast kolijevkom drevne civilizacije čija se starost proteže do 4 milenijuma prije nove ere. Ona je bila od posebnog značaja u periodu Alamita i Aškanida. Brojni natpisi u kamenu potvrđuju njen status trgovačkog i vojnog centra ovog regiona, ali ova pokrajina gubi na svom značaju od 9. hidžretskog vijeka. Pokrajina Čahar Mahal i Bahtijari se nalazi između dve veoma važne iranske pokrajine, Isfahana i Huzestana. Isfahan je jedan od industrijskih i tuističkih polova Irana, dok je Huzestan izuzetno bogat nalazištima nafte. Stanovnici Čahar Mahala i Bahtijara su od davnina, uslijed ekonomskih veza uslovljenih njihovim migracijskim načinom života, održavali bliske kontakte sa ove dvije provincije.

(Čaleštar dvorac)

Teritorija pokrajine Čahar Mahal i Bahtijari, kako joj samo ime indicira, se sastoji od dva dijela. Stanovništvo Čahar Mahala uglavnom živi po manjim gradovima i selima, dok stanovništvo Bahtijara čini istoimeno pleme koje je orijentisano na sezonske migracije. Pravilna procjena njihovog sadašnjeg života mora uvažiti revolucioni napredak posljednjih nekoliko decenija na polju društveno-ekonomskih odnosa.

U pokrajini Čahar Mahal i Bahtijari nalaze se rijetki primjer 4 spojena jezera Čoghahur, Gandoman, Ali Abad i Sulgan, čiji je značaj sa stanovišta eko-sistema i eko-turizma veoma veliki.

Ova 4 jezera su povezana u vidu lanca koji se proteže sa juga provincije Boruhen uzduž planine Kolar prema zapadu i predstavljaju veoma važno prirodno stanište za mnoge vrste ptica sjelica i riba. Ova 4 jezera se nalaze značajnoj migracijskoj ruti mnogh ptica selica iz Europe, Rusije i sjevernog Irana ka toplim krajevima Perzijskog zaliva.

Atraktivnost prirode ovog dijela Irana se ne ispoljava samo kroz njena jezera i brojne izvore vode. Ova provincija posjeduje i mnogobrojne rijeke, čiji se turistički potencijal sve više nazire. Svakako, turistički najatraktivnija je rijeka Zajande, koja cijelim svojim tokom prolazi kroz provinciju Čahar Mahal i Bahtijari. Ova rijeka je posebno atraktivna kada oko 40 kilometara njenog toka prate, s jedne strane voćnjaci, guste šume topole i vrbe i polja pirinča, a s druge golema brda. U turističku atrakciju pokrajine se ubraja i stari most Zaman-han dužine 22 a visine 13 metara, koji je izgrađen na rijeci Zajande, nedaleko od grada Samana. Smatra se da je prvobitna konstrukcija mosta postojala još u doba Sasanida, ali sadašnji most je podignut po naredbi Zaman-hana, jednog velikaša plemena Kaškaji.

Od ostalih prirodnih znamenitosti treba svakako napomenuti i mnogobrojne pećine. Prema podacima speleološkog udruženja pokrajine, do sada je u njoj evidentirano više od 70 različitih pećina, od kojih najpoznatija nosi ime Pir gar ili Sorab. Njenoj ataraktivnosti dodatno doprinose stari natpisi uklesani u kamenu. Do sada, speleolozi nisu uspjeli da potpuno istraže pećinu Pir ghar, što ne smeta mnogobrojnim ljubiteljima prirode koji je rado posjećuju.

Provinciju odlikuju i velike količine padavina, što sa sobom povlači i visoku vlažnost vazduha, koja nagriza i otežava očuvanje historijskih spomenika. Uprkos tome, ova oblast i dalje obiluje bogatim kulturno-historijskim naslijeđem koje se održalo do danas. U ovoj pokrajini je otkriveno oko 460 kulturno-historijskih spomenika, od kojih je njih 17 zasluženo našlo svoje mjesto na nacionalnoj listi zaštićene kulturne baštine. U ove spomenike spadaju građevine religijskog karaktera, stari mostovi, historijski vrijedni natpisi i drevna utvrđenja.

 

Smatramo neophodnim da kažemo nekoliko interesantnih informacija o zanatskim proizvodima provincije Čahar Mahal i Bahtijari, od kojih se svojim visokim kvalitetima posebno ističu ćilimi. Oni koji vode geografsko porijeklo iz ovih oblasti poznati su kao ,,ćilimi Bahtijara“. Njihova specifičnost se ispoljava u potpunoj autentičnosti u izboru boja i načinu tkanja, što znači da se u njihovoj proizvodnji koriste isljučivo prirodne boje i vuna. 

Jeste li znali?

"...da Iran ima više studentica u odnosu na broj stanovnika nego Njemačka, Britanija, Francuska, Italija i Španjolska?"